zaterdag 24 januari 2015

Dyspraxie & een nieuwe school II

Zo , stap 1 in het “zoek een nieuwe school”-proces is genomen. We hebben tijdens het oudercontact gesproken met de leerkrachten van de grootste probleemvakken (wiskunde & nederlands). De vakleerkracht frans hadden we al uitgebreid gesproken tijdens de rapportafhaling eind december. Het was bemoedigend om te horen dat ze stuk voor stuk verbaasd waren over onze aanvraag tot een gesprek “want alles gaat toch prima”. Dochterlief staat gekend als een harde werker, een aangenaam en beleefd kind, iemand die in orde is met haar taken en ja ze moet knokken maar dat maakt haar cijfers eens zo waardevol. Als je de ene hoort zeggen “ik zou wel een hele klas vol kinderen als uw dochter willen” en de andere “ik ben zo trots op wat uw dochter bereikt”….tja dan kan je als ouder alleen maar dankbaar zijn voor zo een goede school waar men individuele zorgplannen maakt ondanks het grote leerlingenaantal. (en natuurlijk lopen we over van trots voor onze dochter maar dat spreekt voor zich he)

Het laat opnieuw zien dat begrip vanuit school zo belangrijk is en vaak het verschil maakt tussen meekunnen of verzuipen voor een kind.

We vertelden de leerkrachten dat we er dan ook niet zaten om de huidige prestaties te bespreken, maar benieuwd waren naar hun professionele mening over de keuze volgend jaar (TSO of BSO, internaat, grote school in grote stad,….) en wat zij als aandachtspunten kunnen meegeven voor hun vak. Ik geloof dat dit soort vragen niet zo vaak gesteld worden want we kregen aangenaam verbaasde gezichten te zien. Het is me al vaker opgevallen dat leerkrachten een oudergesprek meestal beginnen vanuit een verdedigende rol. Wellicht kiezen veel ouders voor een aanvallende aanpak daar waar wij grote voorstanders zijn van samenwerking. Ik ben de eerste om op school te staan als ik vind dat mijn kind onrecht is aangedaan, maar ik ben ook niet te beroerd om een persoonlijke pluim uit te delen.

Maar wat zijn we nu wijzer geworden ? Iedereen raadt TSO aan…..ik begrijp het wel, dochterlief ook….maar het is wel een moeilijke keuze. Ze heeft zo hard gewerkt deze eerste graad om een goede basis te leggen en kijkt er echt naar uit om in de praktijk aan de slag te kunnen. Om eindelijk te mogen “doen” in plaats van “zien doen”. En dan is 18u praktijkles in de BSO veel aantrekkelijker dan een extra uur Frans, meer wiskunde, toegepaste chemie, toegepaste economie en meer van dat soort vakken die in haar beleving mijlenver staan van een chocolade creatie neerzetten. Natuurlijk komt er ook in TSO praktijkles aan bod, maar veel minder uren. Het is ons nog niet duidelijk wat het verschil is op het einde van de rit. Ik neem aan dat vanuit het TSO diploma je meteen genoeg bagage in huis hebt om bijvoorbeeld je eigen bedrijf te starten, maar zoiets is met een avondcursus later ook wel in te halen. Hopelijk kan de nieuwe school hier duidelijkheid in scheppen (waar blijven die opendeurdagen als je ze nodig hebt ?!)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen